YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/1749
KARAR NO : 2019/12352
KARAR TARİHİ : 14.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4 maddesine konu iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan dolayı zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Kolluk tarafından düzenlenen 29/03/2015 tarih 14.15 saatli Yakalama, Üst Arama ve Teslim Tutanağı’na göre sanık yakalandığında üzerinde yapılan aramada 995,00 TL banknot ve bozuk para olarak üzerinden sadece 20,80 TL çıktığının kayıt altına alındığı, 29/03/2015 tarih 15.30 saatli Teslim ve Tesellüm Tutanağı’nda ise sanık yakalandığında üst aramasında çıkan 100,00 TL bozuk paranın mağdura teslim edildiğinin belirtildiği, sanığın aynı gün sadece bir defa yakalandığının anlaşılması ve sanığın savunmasında mağdurun zararının ailesi tarafından giderildiğini belitmesi karşısında; mağdura teslim edilen ve Yakalama, Üst Arama ve Teslim Tutanağı’nda varlığına değinilmeyen 100,00 TL bozuk paranın sanığı karakola teslim eden babası tarafından iade edilip edilmediği hususu araştırılması, tutanak düzenleyici polis memurları duruşmada hazır edilip dinlenmesi ve kolluk tarafından düzenlenen Tutanaklar arasındaki çelişki giderilerek sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına dair hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,
4- Sanık hakkında şikayetçi olmayan mağdur …’in gerekçeli karar başlığında şikayetçi olarak yazılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.