Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2020/410 E. 2020/1849 K. 11.02.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/410
KARAR NO : 2020/1849
KARAR TARİHİ : 11.02.2020

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekinin motorunu önceki gün park ettiği ve olay günü 13.00 sıralarında yerinde bulamadığı şeklindeki beyanı karşısında; eylemin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda tartışılmadan, sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Kabule göre de; 08.07.2014 tarihli iddianamede suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, suça sürüklenen çocuğu CMK’nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı vermeden TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,
3-6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesi suçu işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 143. maddesi uyarınca yapılacak artırım oranının 1/3’ten fazla olamayacağının gözetilmeden 1/2 oranında arttırım yapılması,
4-Suçu işlediği tarihte 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında gerekmediği halde fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu için ödenen ücretin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.