Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2006/5868 E. 2007/38 K. 23.01.2007 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/5868
KARAR NO : 2007/38
KARAR TARİHİ : 23.01.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ve dahili davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı … idaresinde bulunan … plakalı aracın müvekkiline ait … plakalı aracın çarpışmaları nedeniyle araçta meydana gelen 2.400.000.000TL hasar bedeli, 90.000.000TL çekici ücreti, 1.500.000.000TL değer kaybı ve 150.000.000TL ulaşım gideri bedeli fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 4.150.000.000TL’nin davalıdan tahsilini son oturumda olay tarihinde faiz uygulamasını talep etmiş, 30.10.2003 tarihli dilekçe ile … davaya dahil edilmiştir.
Davalı … davanın reddini savunmuş, dahili davalı … aracı kazadan önce noter aracılığı ile sattığını beyan etmiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 1.290.00YTL’nin 29.6.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalı ve dahili davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ve dahili davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dahili davalı …’ın temyiz itirazları yönünden; … hakkında dilekçe ile talepte bulunulmuş ise de, ayrı bir dava açılmadığı gibi gereken harcı da yatırılmamıştır. Ayrıca 2918 sayılı Trafik Yasasının 85 ve 20/d maddesine uygun biçimde dahili davalı …’ın trafik kazasından önce … plakalı aracını 1.8.2000 tarihinde Torbalı ….Noterliğinin 2868 yevmiye nolu işlemi ile …’ya sattığı ve işleten sıfatının sona erdiği anlaşılmıştır. Bu durumda da, dahili davalı Süleyman hakkında davanın reddine karar vermek gerekirken, davanın kısmen kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.
2- Davalı …’ın temyiz itirazlarına gelince; hükme esas alınan 17.4.2004 tarihli bilirkişi raporunda tarafların kusur durumları değerlendirilirken, davalı …’ın şerit izleme kurallarına uymadan davacıya ait aracın sağ arka ve yan bölümlerine çarptığından %60 oranında, davacının da sol şeritten yeterince sağa kaçmadığından %40 oranında kusurlu bulunduğu belirtilmiştir. Bilirkişi raporu hükme yeterli değildir. Şöyle ki; dosya içerisinde bulunan araç fotograflarında davacı aracının ön kısmında davalı aracının da arka kısmında hasar bulunduğu görülmüştür. Davalı aracındaki hasarını 30.12.2002 tarihli görgü ve tesbit tutanağı ile de belgelendirilmiştir. Davacı tanığıda, sağa yanaştıklarını ifade etmiştir. Bu durumda, davacı ve davacı tanığının beyanları kaza sonunda meydana gelen maddi olgular ve hasar durumuna uygun düşmemektedir. O halde mahkemece araçların hasarlı kısımları, tanık beyanı, görgü tesbit tutanağı hep birlikte değerlendirilerek kusur oranlarının belirlenmesi için, uzman bilirkişi veya bilirkişi kurulundan rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle dahili davalı …’ın, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı …’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23.1.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.