YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/2460
KARAR NO : 2007/4225
KARAR TARİHİ : 11.12.2007

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar … ve … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın kaza tesbit tutanağında davalı … yazılmış ise de davalı … idaresinde iken tek taraflı olarak yaptığı kaza neticesi hurdaya ayrıldığını, davalı …’in davalı …. Tur.Tic.A.Ş adına aracı aldığını belirterek, müvekkilinin aracın alımındaki kredi ödemeleri, nakit ödemeleri günlük araç kiralama bedeli, vergi vb. zararları için toplam 7.200.00.YTL’nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı … Tur.Tic.A.Ş vekili davalı …’in aracı kendi özel işi için aldığını, müvekkilinin sorumlu olamayacağını davalılar … ve … vekili davacının sigorta şirketinden zararını aldığını davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre aracın kaza yaptığı sırada davalı … idaresinde bulunduğunun anlaşılması nedeniyle bu davalı hakkında davanın kısmen kabulü ile 310.00.YTL’nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı …’den tahsiline, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalılar … ve … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacı vekilini temyiz itirazları yönünden; Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalılar … ve … vekilini temyiz itirazları yönünden 7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK.’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2006 tarihinden itibaren 1.090,00 YTL’ye çıkarılmıştır.Temyize konu karar alınan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ;Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz istemlerinin hükmün kesin olması nedeniyle reddi ile hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.64.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalılar … ve …’ten alınmasına, 13.10.YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna 11.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.