YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/211
KARAR NO : 2008/1603
KARAR TARİHİ : 01.04.2008
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı adına kayıtlı ve idaresinde bulunan aracın müvekkiline ait araç ile çarpışması nedeniyle araçta 18.924.00YTL hasar bedeli, 2.400.00YTL kazanç kaybı ve 7.500YTL değer kaybı toplam 26.824.50YTL zarar belirlendiğini, davalının %80 kusur oranına göre 23.059.60YTL ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kusuru bulunmadığnı tespit raporu ile belirlenen hasar bedelinin fahiş olduğunu, aracın değerini isteğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 16.349.00YTL’nin kaza tarihinden işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ceza mahkemesi dosyası, hazırlık soruşmasında alınan ifadeler ve kusur oranlarına ilişkin alınan rapor değerlendirilmemiş olduğundan davalı tarafın itirazları da dikkate alınarak İTÜ veya Karayolları trafik fen heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
2-Dosyada mevcut bilirkişi raporu ile araçta parça ve işçilik bedeli KDV hariç 18.784.50 YTL belirlenmiş, 4.000 YTL değer kaybı ve 1.500 YTL kazanç kaybıda dahil edilerek 23.874.00YTL zarar tespit edilmiştir. Bu hale göre, aracın marka, model yaşı ve kaza tarihine göre ikinci el piyasa değeri belirlenerek tamirinin ekonomik olup olmayacağı, aracın yaşı modeli ve kullanım şekline göre değişen parçalar nedeniyle kıymet kazanma tenzili uygulanıp uygulanmayacağı bilirkişi raporunda değerlendirilmemiş, kazanç kaybı belirlenirken, aracın zorunlu giderlerinden olan bakım onarım, yakıt, amortisman gibi giderlerin mahsubu ile net kazanç kaybı tespit edilmemiştir. Bu hali ile bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli ve yeterli değildir. Mahkemece davalı vekilinin itirazları da gözetilerek, tespit dosyası raporu, davalıya ait aracın trafik sigorta şirketi tarafından yapılan ekspertiz incelemesi, fotoğraflar, aracın yaşı, yılı kullanım şekli dikkate alınarak İTÜ veya karayolları trafik fen heyeti gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi heyetinden, aracın tamirinin ekonomik olup olmayacağı, tamirinin ekonomik olmaması halinde aracın hasarlı haldeki piyasa değerinin belirlenmesi, aracın tamir edilebilir olması halinde değişen parçalar nedeniyle kıymet kazanma tenzili uygulanıp uygulanmayacağı ve kazanç kaybının belirlenmesinde zorunlu giderlerin mahsubu ile kazanç kaybının belirlenmesi hususlarında ayrıntılı denetime açık ve gerekçeli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ; Yukarıda 1 ve 2 nolu benlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 1.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.