Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2008/5226 E. 2009/448 K. 05.02.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/5226
KARAR NO : 2009/448
KARAR TARİHİ : 05.02.2009

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı … vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline kasko sigortalı … plakalı aracın, davalılardan … ’ın maliki,… ’ın sevk ve idaresindeki … plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere, 2.532,00 YTL tazminatın, 29.11.2006 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı … vekili, kusura itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.
Davalı …, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre davanın kısmen kabulüyle, 844,00 YTL tazminatın, 29.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı … vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1.Davacı vekilinin temyiz isteminin değerlendirilmesinde: temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK’nun 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davacı vekilinin 01.09.2008 tarihinde tebellüğ ettiği temyiz dilekçesine karşılık olarak katılma yolu ile harcını yatırmadan temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2.Davalı … vekilinin temyizine gelince :
7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2008 tarihinden itibaren 1.250,00 YTL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle de davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin, temyize konu edilen miktar yönünden mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı … ve davacıya geri verilmesine 05.02.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.