YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/5440
KARAR NO : 2009/1864
KARAR TARİHİ : 30.03.2009

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalının maliki olduğu aracın çarparak hasara neden olduğunu ileri sürerek sigortalısına ödediği 1.511.YTL’nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili cevap dilekçesinde aracın satılmak üzere galeriye bırakıldığını olaydan haberi ve sorumluluğu olmadığını savunmuştur.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 1.133.25.YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2008 tarihinden itibaren 1.250,00.TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin, mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle REDDİNE peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 30.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.