YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1716
KARAR NO : 2009/1747
KARAR TARİHİ : 26.03.2009
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVALILAR :1-…
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar … vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların maliki ve hissedarı bulundukları işyerinden düşen beton parçalarının, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta hasara neden olduğunu ve hasar bedelinin sigortalılarına ödendiğini açıklayarak, 2.823,00 TL tazminatın, ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilahare davalı … hakkındaki davayı takip etmeyeceklerini bildirmiştir.
Davalı … vekili, davacı … şirketince yapılan ödemenin poliçe kapsamında olmadığından davacının rücu hakkı bulunmadığını, … vekili, olay tarihinde sigortalı araç malikinin de binada hissedar olduğunu ve park yasağı olan yerde park ettiği için kusurlu olduğunu, davalı …,sigortalı aracın park yasağı olan yere park edildiğini ve araç sahibinin de bina da hissedar olduğunu, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairenin 31.01.2008 gün ve 2007/3175-2008/413 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı … hakkındaki dava atiye terk edildiğinden bir karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar hakkındaki davanın ise kısmen kabulü ile 188,20 TL’nın, davalı …’den, 1.110,38 TL’nın
davalı …’den, 1.129,20 TL’nın davalı …’den ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar … vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 1.1.2008 tarihinden itibaren 1.250,00 TL’na çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davallar … vekillerinin temyiz dilekçelerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle ayrı ayrı REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar …’e geri verilmesine 26.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.