Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2010/10179 E. 2011/11773 K. 06.12.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/10179
KARAR NO : 2011/11773
KARAR TARİHİ : 06.12.2011

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak iddiasının reddi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, … 3.İcra Müdürlüğü’nün 2003/1429 takip sayılı dosyasından 8.5.2007 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3.Kişi … Plastik San ve Tic.Ltd.Şti’nin istihkak iddiasında bulunduğunu, İİK 44 ve BK ‘nın 179. maddesi gereğince davalı 3.kişinin istihkak iddiasının reddi ile hacizli malların borçlu … Plas. San. Ve Tic. A.Ş.’ne ait olduğuna karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı 3.kişi vekili, müvekkilinin haciz yapılan fabrika binasını 12.05.1999 tarihinde borçlu şirketten kiraladığını, takip alacağına itiraz edildiğinden kesinleşmediğini, borçlu ile aralarında organik bağ bulunmadığını, hacze konu malların müvekkiline ait olduğunu, borçlunun iflas ettiğini belirterek davanın reddini, %40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.
Davalı borçlu şirket savunma yapmamıştır.
Mahkemece iddia, savunma toplanan delillere göre; haciz adresine ilişkin ticaret sicil, vergi kaydı ve kira sözleşmesinin davalı üçüncü şahıs adına olduğu,haczin davalı borçlunun yokluğunda 3.kişinin yetkilisinin huzurunda yapıldığı, kira sözleşmesinin takip tarihinden önce ve işyerindeki makinalara ilişkin olup haczedilen çöp torbası ve plastik malzemenin davalı 3.kişiye ait olduğu gerekçesiyle
davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava İİK 99 madde gereğince alacaklı tarafından davalı 3.kişinin istihkak iddiasının kaldırılması istemine ilişkindir.
Takip konusu borç 31.5.1997 ve 18.5.1998 tarihli kredi sözleşmelerinden doğmaktadır.3.5.1999 tarihli hesap kat’i borçlu şirkete haciz adresinde 18.5.1999 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına rağmen aynı adrese gönderilen 30.4.2001 tarihli hesap kat’i borçlunun adresten ayrılması nedeniyle 4.5.2001 tarihlerinde iade edilmiş, ödeme emri ise aynı adreste Tebligat Kanunun 35.maddesine göre 22.5.2003 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı 3.kişi şirket, takip konusu borçtan sonra 12.5.1999 tarihinde kurulmuştur. Davalı 3.kişi vekili haciz adresinin 12.5.1999 tarihli kira sözleşmesi ile davalı borçludan kiralandığını belirterek dava konusu mahcuzların müvekkili şirkete ait olduğunu belirtip delil olarak 4.5.2007 tarihli sevk irsaliyesi ve 10.5.2007 tarihli faturaları sunmuştur. Davalı 3.kişi şirket ile borçlu şirket ortakları farklı olmakla beraber dava konusu haciz sırasında borçlu şirket ortağı ve şahsi borçlu … …’nun oğlu Mahmut … 3.kişi şirketin pazarlama elemanı olarak hazır bulunmuştur. Bu durumda davalı 3.kişi şirket ile borçlu arasındaki 12.5.1999 tarihli kira sözleşmesinin geçerli olup olmadığının tesbiti amacıyla öncelikle davalı 3.kişi ile borçlu şirketin ticari defterleri ve vergi beyannameleri ve banka kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak kira sözleşmesinin geçerli olup olmadığının tesbitine, kira sözleşmesinin geçerli olduğunun tesbiti halinde davalı 3.kişi tarafından sunulan 4.5.2007 tarihli sevk irsaliyesi ile 10.5.2007 tarihli fatura dip koçanlarının fatura ve sevk irsaliyesini düzenleyan şirketten istenerek gerektiğinde faturayı düzenleyan şirket yetkilisinde tanık olarak dinlenmesi ve fatura ve sevk irsaliyesi ile bunlara ilişkin ödemenin faturayı düzenleyen şirket ile davalı 3.kişi şirketin ticari defterinde kayıtlı olup olmadığı, faturadaki ve sevk irsaliyesindeki mallar ile dava konusu mahcuzların aynı mallar olup olmadığı yönünden hesap uzmanı ve kimya mühendisi bilirkişiden rapor alınması, bilirkişi raporları ve dosyadaki diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabülü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı alacaklıya geri verilmesine 6.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.