YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/11488
KARAR NO : 2011/2885
KARAR TARİHİ : 31.03.2011
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesiü
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı taraf aracının, müvekkili şirkete ait araca çarpması sonucu aracın hasarlandığını, davalı sürücünün olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 7.000 TL’nin olay tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 9.12.2008 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 17.947,47 TL daha artırarak toplam 24.947,47 TL’nin faiziyle davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili, kazanın müvekkiline ait otobüsün ani olarak frenlerinin boşalması sebebiyle meydana geldiğini, kaza tutanağında bu durumun sabit olduğunu, kusur ve hasarı kabul etmediğini belirterek davanın trafik sigortası şirketi …’ne ihbarını ve reddini savunmuştur.
Davalı … vekilleri, mahkemenin görevsiz olduğunu, kusuru, hasarı kabul etmediğini, davacı aracının sürücüsünün olayda kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Dava ihbar olunan…Sigorta AŞ (…) vekili davaya konu kaza sebebiyle davacı şirket vekiline 28.10.2008 tarihinde azami poliçe limiti olan 8.000 TL’nin ödendiğini, başkaca sorumluluklarının kalmadığını bildirmiştir.
Davanın kısmen kabulüne dair 29.1.2009 gün 2008/39 2009/11 sayılı önceki hükmün davalı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyizi üzerine, Dairenin 2.7.2009 gün 2009/2633-4909 sayılı ilamı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyulmasından sonra davanın kısmen kabulü ile 8.000 TL tazminatın 4.9.2007 kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Hükme esas alıan bilirkişi kurulu raporunda, davacı aracının davaya konu trafik kazası sonucunda hasarının ağır olduğu, onarımının ekonomik olmayacağı, pert total (tam zayi) olarak değerlendirilmesinin uygun olacağı belirtildikten sonra aracın olay tarihindeki piyasa rayiç değerinin 26.000 TL, sovtaj bedelinin 8.000 TL hasar bedelinin 16.000 TL olduğu, davalı taraf aracının trafik sigortasından tahsil edilen 8.000 TL’nin mahsubu ile bakiye 8.000 TL tazminatın talep edilebileceği bildirilmiş; davacı vekili 11.5.2010 tarihli oturumda, raporda maddi hata yapıldığını, sovtaj bedelinin mahsubundan sonra kalan zarar miktarının 18.000 TL olduğunu beyan etmiştir.
Bu durumda mahkemece, davacı vekilinin rapora karşı beyanı da gözönünde bulundurulmak suretiyle, bilirkişi raporunda maddi hata (işlem hatası) yapıldığının tesbiti ile aracın olay tarihindeki piyasa değeri olan 26.000 TL olan 8.000 TL sovtaj değerinin mahsubu ile bulunan 18.000 TL’sından, davalı aracının trafik sigortası şirketince ödenen 8.000 TL’nin tenzili ile bakiye 10.000 TL tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
2-Kabule göre de; 29.1.2009 gün 2008/39 2009/11 sayılı önceki hükümde davanın kısmen kabulü ile 16.947,47 TL’nin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş; bu hüküm davalılardan sadece İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir. Önceki hüküm, kararı temyiz etmeyen davalı … yönünden kesinleşmiştir. Bu durumda temyiz etmediğinden aleyhindeki hüküm kesinleşen davalı … hakkında yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davacı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu gözönünde bulundurulmadan davalı … yönünden de yeniden hüküm kurularak diğer davalı ile birlikte 8.000 TL tazminattan sorumlu tutulması isabetli görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2 numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.