YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3991
KARAR NO : 2011/9122
KARAR TARİHİ : 13.10.2011
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen karar temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı, hükmün kesin olduğu gerekçesiyle davacı 3.kişi vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; bu ek kararda davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı 3.kişi vekili, Beyoğlu 5.İcra Müdürlüğünün 2009/1100 sayılı takip dosyasında 21.4.2010 tarihinde haczedilen mahcuzların kendisine ait olduğunu, bu mahcuz ev eşyalarını borçluya kiraya verdiğini ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, davacı ile borçlu arasında yapılan eşya kira sözleşmesinin muvazaalı olduğunu, tarafların akraba olup davacının sunduğu faturaları kesen şirketlerin davacının ortağı olduğu şirketlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı borçlu vekili, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacı ile borçlunun akraba oldukları, davacının sunduğu faturaların temininin herzaman mümkün olduğu, haczin borçluya ait evde haczedildiği, mülkiyet karinesinin davalı alacaklı yararına olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemenin 7.1.2011 tarihli ek kararı ile haczedilen dava konusu mahcuzların değerinin, karar tarihindeki yasal temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı, hükmün kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; bu hüküm de davacı 3.kişi vekilince temyiz edilmiştir.
2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa’nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.yi geçmesi gerekir.
İİK’na 4949 sayılı Yasa’nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00 TL. yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2009 yılında bu parasal sınır 4.030,00 TL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 14.11.2009 gün ve 27406 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %2.2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2010 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.110,00 TL.sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 4.050,00 TL dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından mahkemece temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle davacı 3.kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ek kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL.peşin harcın onama harcına mahsubuna 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.