YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/14019
KARAR NO : 2013/2070
KARAR TARİHİ : 21.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının işleteni-sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda korkulukların zarar gördüğünü ileri sürerek 19.153,00 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne 9.844,87 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın bariyerlere çarpması sonucunda oluşan maddi zararın tazmini istenmiş olup, uyuşmazlık kusur durumunun belirlenmesi noktasındadır. Kaza sonrası düzenlenen tutanak, davacı tarafından delil tespiti niteliğinde alınan bilirkişi raporuna göre kazaya
dava dışı bir aracın neden olduğu ve davalı araç sürücüsünün de kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan ve aralarında inşaat mühendisi ve elektrik mühendisinin de yer aldığı heyet tarafından düzenlenen raporda da kaza aynı olgularla açıklanmış ve dava dışı araç sürücüsü ve davalı araç sürücüsünün eşit oranda kusurlu olduğu belirtilmiştir. Ne var ki, kusur durumunun, araçların hızı, özellikleri, çarpma noktası, yolun durumu gibi veriler esas alınmak sureti ile trafik alanında uzman bilirkişilerden alınacak rapor sonucuna göre tespit edilmesi gerekir. Mahkemece trafik alanında uzman bilirkişilerden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.