Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2012/6355 E. 2012/7222 K. 04.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/6355
KARAR NO : 2012/7222
KARAR TARİHİ : 04.06.2012

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı … vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek sigortalıya ödenen 17.651.12 TL’ndan, trafik sigorta şirketinden tahsil edilen 10.000.00 TL’nın mahsubu ile kalan 7.651.12 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … vekili, müvekkilinin işleten olmadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Davalı … …, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile 6.974.00 TL’nın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı … vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 2918 sayılı KTK.’nun 20/d maddesi uyarınca noterlerce yapılmayan harici araç satışlarının geçersiz olmasına göre, davalı … vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Somut olayda, davalılar tacir olmayıp, zarar veren araç hususi oto niteliğinde bulunduğundan, haksız eylemin de TTK.’nun 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımamasına göre, tazminata yasal faiz uygulanması gerekirken, ticari reeskont faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı … vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı … vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendindeki “ticari reeskont” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, yerine “yasal” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’a geri verilmesine 4.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.