Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/11572 E. 2014/14915 K. 03.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11572
KARAR NO : 2014/14915
KARAR TARİHİ : 03.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalı … şirketi tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın 08/12/2008 tarihinde yaptığı tek taraflı kazada davacı …’in eşi İdris ile davacı …’ın oğlu … ’in vefat ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla eş … için 10.000,00 TL, anne … için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 05/01/2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı … için 85.523,27 TL’ye, davacı … için 11.127,23 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulü ile davacı … için 85.523,27 TL ve davacı … için 11.127,23 TL maddi tazminatın 13/01/2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Destek olan yolcuların içinde bulunduğu araç hususi bir araçtır. O halde, davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken avans faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HMK’nın 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “avans faizi” ibaresinin çıkarılarak yerine “yasal faizi” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 3.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.