Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/11651 E. 2014/14385 K. 27.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/11651
KARAR NO : 2014/14385
KARAR TARİHİ : 27.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVALILAR : 1-…
2-…

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

– K A R A R –

Davacı vekili, davalıların işleteni – sürücüsü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın, yolun karşısına geçmek isteyen müvekkiline çarparak yaralanmasına neden olduğunu, vücudunda çatlak ve kırık meydana geldiğini, rahatsızlıklarının halen devam ettiğini, tedavi gideri yapmak zorunda kaldığını belirterek 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı …’dan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 259,87 TL maddi tazminatın davalılardan, 2.000,00 TL manevi tazminatın davalı …’dan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2013 tarihinden itibaren 1.820,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Mahkemece hüküm altına alınan maddi tazminat miktarına göre, temyize konu karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca …’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı… vekilinin maddi tazminat kararı yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalı … vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı … vekilinin maddi tazminat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin manevi tazminat hükmüne yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 96,62 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı …’dan alınmasına 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.