Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/14786 E. 2015/5991 K. 16.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14786
KARAR NO : 2015/5991
KARAR TARİHİ : 16.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
– K A R A R –
Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın neden olduğu tek taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan davacıların babaları ve destekleri olan ..nun vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için ayrı ayrı 20.000,00 TL olmak üzere toplam 140.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı .. vekili; müteveffanın yola aniden fırladığını, kazanın meydana gelmesinde kusurlarının bulunmadığını, müteveffanın 83 yaşında olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Davalı … vekili; müteveffanın yaya geçidi olmayan yerde yola aniden fırladığını, karanlıkta siyah renkli elbiseler giydiğini, kazanın meydana gelmesinde müteveffanın kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacılar için ayrı ayrı 2.000,00 TL olmak üzere toplam 14.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren
.
işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326. maddesinde “kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği” hüküm altına alınmıştır. Yine aynı kanunun 323. maddesinde karar ve ilam harçlarının yargılama giderlerinden olduğu belirtilmiştir.
Somut olayda, mahkemece davacılar yararına toplam 14.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş olup Kabul edilen miktara göre alınması gerekli bakiye karar ve ilam harcının davacılardan müteselsilen alınmasına hükmedilmiştir. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler doğrultusunda davanın kabulü halinde bakiye karar ve ilam harcının aleyhine karar verilen davalılardan alınması gerekir. Bu nedenle mahkemece, bakiye karar ve ilam harcının davacılardan tahsiline karar verilmesi doğru olmayıp bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (2) numaralı bendinde yer alan “davacılardan” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “davalılardan” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 16.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.