Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/2017 E. 2013/18353 K. 25.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2017
KARAR NO : 2013/18353
KARAR TARİHİ : 25.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği …’nın davalıların sürücüsü ve işleteni olan aracın neden olduğu trafik kazası sonucu vefat ettiğini belirterek, davacıların herbiri için 30.000’er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili, devam eden ceza davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini ve taraf olmadıkları bir davada belirlenen kusur oranının kendilerini bağlamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ile … 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/772-2012/5 E-K sayılı dosyasında alınan 16.05.2011 günlü bilirkişi kusur raporuna göre; olayın meydana gelişinde davalı sürücünün %75 oranında kusurlu olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacı … için 7.000 TL, diğer davacıların herbiri için 5.000’er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kesinleştiği anlaşılan … 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2010/127-2010/277 E-K sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi’nin 26.08.2010 tarihli raporunda müteveffa …’nın tali, davalı …’ın ise asli kusurlu olduğu, yine aynı olay nedeniyle kusur bakımından dairemizin 05.03.2013 gün ve 2012/3575-2013/2893 E-K sayılı ilamı ile onanan … 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2010/772-2012/5 E-K sayılı dosyasında davalının %75 oranında kusurlu bulunduğuna dair görüş bildirilen ve oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunun işbu dosyada hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazası sonucu davacıların desteği …’nın vefatı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.
BK.’nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Dosya kapsamından, mahkemece çocukların her biri için 5.000,00 TL, eş için 7.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların
sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.443,37 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 25.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.