Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2013/2786 E. 2013/9315 K. 18.06.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/2786
KARAR NO : 2013/9315
KARAR TARİHİ : 18.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı alacaklı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.12.2011 Salı günü davacı taraftan gelen olmadı. Davalı alacaklı TMSF vekili Av. … geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı alacaklı vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, davalı TMSF’nin yaptığı takip sırasında borçlu şirketten kiraladıkları … otel işyerinde 3.kişi şirkete ait 44 kalem taşınır malın ve 3.006,65 TL ve 100 ABD Dolarının 03.10.2007 tarihinde haczedildiğini belirterek, 6183 sayılı Yasa’nın 66.maddesine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.
Davalı alacaklı vekili, dayanılan kira sözleşmesinin adi yazılı olup, sözleşmenin ve faturaların her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğunu, borçlu ve davacı şirket ortakları arasında organik bağ olduğunu ve haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, dosyadaki bilgi ve belgelerden, keşif ve bilirkişi raporu ve tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından, davacı 3.kişi ile borçlu arasında borçluya ait Ege Palas Otelinin 6 yıllığına işletilmek üzere 01.01.2005 tarihinde sözleşme imzalandığı, sözleşmenin 01.01.2005 tarihinde imzalanmasına rağmen dosyadaki borçlu şirketin genel kurula hitaben hazırlanan 1993 yılı yönetim kurulu
faaliyet raporunda, otelin işletmecilik hakkının 1993 yılı Eylül ayından beri 3.kişiye ait olduğunun belirtilidiği alınan bilirkişi raporuna ekli 41 adet malın davacı şirket tarafından alındığı ve aynı zamanda davacının işletmecisi olduğu otelde haczedilen paranında davacıya ait olduğu sonucuna varıldığından bahisle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 3.kişinin 6183 sayılı Yasa’nın 66.maddesine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.
Dava konusu haciz için 03.10.2007 tarihinde borçlu şirketin takip ve 2007 yılında ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmıştır. İİK’nun 97/a maddesinde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu dolayısı ile alacaklı yararındır. Yasal karine aksinin davacı 3.kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir.
Dosya içerisindeki bilgilerden, davacı ve borçlu şirketlerin aynı gruba ait olduğu, ortak ve adresleri arasında sıkı bir bağ bulunduğu görülmektedir. Takip dayanağı borç da yine aynı grup şirketlere ait olup ilk olarak 2001 yılında kat edilmiş 2003 yılında yeniden yapılandırılmaya gidilmiştir. Davacı şirketin borcun doğumundan önce 1993 yılından itibaren borçluya ait olan ve haciz yapılan otelin işleticisi olduğuna ilişkin deliller sunulmuş ise de, 02.02.2007 tarihinde borçluya ödeme emri aynı adreste tebliğ edilmiştir. Davacı tarafından sunulan faturalar barcun doğumundan sanraki tarihleri taşıdıkları gibi kayıtlı oldukları ticari defterlerinde kapanış tastikleri bulunmamaktadır.
Bu durumda, mülkiyet karinesi aksinin davacı 3.kişi tarafından ispatlandığından söz edilemeyeceğinden mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temiyz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 825,00 TL vekalet ücretinin davacı 3.kişiden alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı alacaklıya verilmesine, 18.6.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.