YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3931
KARAR NO : 2013/7360
KARAR TARİHİ : 21.05.2013
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-KARAR-
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların sürücüsü ve maliki oldukları aracın çarpması sonucu müvekkillerine ait aracın hasarlandığını, dava dışı sigorta şirketinin 21.500 TL’lik hasarın tamamını ödediğini, ancak faizin ödenmediğini ileri sürerek 2.070,25 TL faiz alacağı ile tespit giderlerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili özetle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozma ilamı sonrası yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulü ile 1.974,63 TL alacak ve davalı tarafça yapılan ödeme tarihi dikkate alınarak işlemiş olan 883,35 TL faizin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ve dava dışı sigorta şirketi tarafından karşılanan araç hasar tazminatının faizinin davalılardan tahsili isteminden ibarettir.
Mahkemece verilen ilk kararda 1.974,63 TL faiz alacağına hükmedilmiş, karar, Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 02.04.2012 tarih ve 2012/4385 Esas, 2012/8733 Karar sayılı ilamıyla, hükmedilen 1.974,63 TL’nin sigorta şirketinin ödeme tarihi ile dava tarihi arasındaki faiz miktarı olduğu, oysa eldeki davada kaza tarihi ile ödeme tarihi arasındaki faizin hesaplanması gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, yerel mahkemece bozmaya uygun olarak kaza tarihi ile ödeme tarihleri arasındaki faizin hesabı yönünden bilirkişiden ek rapor aldırılmış, ancak raporda bu miktar 883,35 TL olarak hesaplanmasına rağmen, mahkemece hem önceki kararda hatalı olarak hükmedilen 1.974,63 TL’ye, hem de 883.35 TL’ye hükmedilmiştir. oysa mahkemece hükmedilmesi gereken faiz alacağı miktarı 883,35 TL’dir. Açıklandığı üzere mahkemece bozma gereği yerine getirilmemiş olup, bu husus bozma sebebi yapılmıştır.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 21.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.