YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7170
KARAR NO : 2013/8977
KARAR TARİHİ : 13.06.2013

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların murisi … idaresindeki araçla davacının emekli sandığı iştirakçisi idaresindeki aracın karıştığı trafik kazasında davacının iştirakçisinin vefat ettiğini, davacı iştirakçisinin vefatı nedeniyle eş ve çocuklarına dul ve yetim aylığı bağlandığını, iştirakçisinin eş ve çocuklarına bağlanan dul ve yetim aylıklarının peşin sermaye değerinin rücuya tabi olduğunu belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak 50.000,00.-TL peşin sermaye değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.
Davalı …, murisleri …’in mirasını reddettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalıların murisin mirasını reddettikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava, Emekli Sandığı iştirakçisi olan … ‘ın trafik kazası sonucu vefatı ile mirasçılarına bağlanan aylıkların peşin sermaye değerinin araç sürücüsünün mirasçıları olan davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir.
Davanın dayanağı 5434 sayılı Emekli Sandığı Yasası’nın 29. maddesi olup hükümden sonra yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Yasası’nın 106. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. 5510 sayılı yasa 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş olup Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, Bağ-Kur Genel Müdürlüğü ve T.C. Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü’nü ortadan kaldırıp bu kurumların yerine … kurularak Sosyal Güvenlik Kurumları tek çatı altında toplanmıştır.
Sosyal Güvenlik Kurumu’nun uygulayacağı yasa 5510 sayılı yasa olup anılan yasanın 101. maddesinde yasanın uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerince çözümleneceği öngörülmüştür.
Bu halde yerel mahkemece İş Mahkemesinin görevli olması nedeniyle İş Mahkemesi sıfatıyla davanın görülmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
2-Bozma sebep ve şekline göre, temyiz edenlerin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek duyulmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 13.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.