YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/7648
KARAR NO : 2014/15572
KARAR TARİHİ : 10.11.2014
MAHKEMESİ : Dikili Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 20/11/2012
NUMARASI : 2009/406-2012/289
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalılar Nazan ve İlhan’ın murisi N.. Y.. ‘un sürücüsü olduğu araç ile davalı H.. G..’in sürücüsü olduğu aracın karşılıklı çarpışması sonucu, N.. Y..’un sürücüsü olduğu araçta yolcu olarak bulunan davacı T.. Y..’ın yaralandığını, diğer davacıların kardeşi olan Ahsen Yavuz’un yaşamını yitirdiğini belirterek davacı T.. Y.. için 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacılar N.. M.. ve N.. Y.. için 30.000’00’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işyelecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacılar N.. M.. ve N.. Y..’ın davalılara karşı açtıkları davanın reddine, davacı T.. Y..’ın davalı Hamdin Gezer’e karşı açtığı maddi ve manevi tazminat davalarının reddine, davacı T.. Y..’ın davalılar N.. B.. ve İ.. Y..’a karşı açtığı maddi tazminat davasının kabulü ile 10.000,00 TL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar N.. B.. ve İ.. Y..’dan tahsili ile davacıya verilmesine, davacı T.. Y..’ın davalılar N.. B.. ve İ.. Y..’a karşı açtığı manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm ve cismani zarar nedeniyle maddi tazminat ile manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacılar N.. M.. ve N.. Y.., davaya konu kazada müteveffa Nazım’ın sürücüsü olduğu araçta yolcu olarak bulunan ve kaza sonucu vefat eden Ahsen Yavuz’un kardeşleridir. Bu durumda mahkemece, davacıların kardeşlerini kaybetmeleri nedeniyle duydukları acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi yönünden davacılar için uygun miktarda manevi tazminatın davalı N..Y.. mirasçılarından alınarak davacılara verilmesine hükmedilmesi gerekirken gerekçesi de açıklanmadan davacıların talebinin tümden reddi doğru görülmemiştir.
3-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır
iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu ağır şekilde yaralanan T.. Y..’ın duyduğu acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, davacı T.. Y..’ın kusursuz olduğu gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.