YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17216
KARAR NO : 2015/1210
KARAR TARİHİ : 29.01.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı … vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
– K A R A R –
6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu kararda davanın kısmen kabulüyle davacı … lehine 516,68 TL maddi, 1.000,00 TL manevi, davacı … lehine 675,71 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Karara karşı sadece davalı … vekili temyiz talebinde bulunmuştur.
Temyize konu her bir davacı için hükmedilen maddi-manevi tazminatlara anılan yasanın yürürlüğünden sonra karar verildiğinden, verilen karar miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün davacı yönünden kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın temyiz eden davalı …’e geri verilmesine 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.