Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2014/9115 E. 2014/14398 K. 27.10.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/9115
KARAR NO : 2014/14398
KARAR TARİHİ : 27.10.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVALILAR : 1-Jandarma Genel Komutanlığı’na izafeten İçişleri Bakanlığı
2-… … … AŞ
3-…

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi dışında davalı … ve süresi içinde davalı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
– K A R A R –

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araca çarparak müvekkilinin yaralanmasına ve maluliyetine neden olduğunu belirterek ıslahla birlikte 30.068,53 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 60.000,00 TL manevi tazminatın davalı … şirketi dışındaki davalılardan faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle … 4. Hukuk Dairesi’nin 08/11/2012 gün 2011/15512 Esas 2012/16384 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminata ilişkin talebine yönelik önceki hüküm kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar … ve İçişleri Bakanlığı’ndan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı … … ve davalı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Mahkeme hükmü davalı …’a 13/01/2014 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK’nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra sonra 30/01/2014 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı …’ın süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2-Davalı İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine ve özellikle, manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı İçişleri Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün onanması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı …’ın temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İçişleri Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davalı İçişleri Bakanlığı’ndan harç alınmamasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’a geri verilmesine 27/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.