YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/18890
KARAR NO : 2016/872
KARAR TARİHİ : 25.01.2016

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
– K A R A R –
Davacı vekili, davacıya kaskolu aracın,davalının maliki olduğu araç ile kazası sonucu maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, davalıya ait araç sürücüsünün kaza tespit tutanağına göre asli kusurlu olduğunu, kaza sonucunda davacının sigortalısına maddi hasar nedeniyle davacı şirket tarafından 85.636,27 TL hasar tazminatı ödendiğini,bu ödenen bedelden davalıya ait aracın trafik poliçesinden karşılanmış olan 20.000,00 TL’nin mahsubu ile kalan 64.000,00 TL’nin 01/11/2011 ödeme tarihinden itibaren işleyecek T.C. Merkez Bankasının kısa ve vadeleri kredilere uyguladığı en yüksek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı …, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 42.440,48 TL tazminatın 01/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre,davacı vekilinin bütün, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2)Dava, TTK’nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
Davacı vekilince temerrüt faizi olarak reeskont faizi talep edilmiş, mahkemece talep gibi reeskont faizine hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan araç ticari, olmayıp hususi araçtır. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken reeskont faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin bütün, davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 1.bendindeki “reeskont” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “yasal” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.