Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2015/3387 E. 2017/9085 K. 16.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3387
KARAR NO : 2017/9085
KARAR TARİHİ : 16.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı … tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının işleten/ sürücüsü olduğu aracın, davacı …’a tam kusurlu olarak çarpmasıyla oluşan olayda davacının ağır biçimde yaralandığını, sağ ayak bileği ve bacağında kırıklar oluştuğunu, tedavi nedeniyle eğitimi aksayan davacının maddi zarara uğradığını, yaralanan davacı çocuk ile anne babası olan davacıların olay nedeniyle manevi zarara da uğradıklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 250,00 TL. maddi tazminat ile tüm davacılar için toplam 20.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabulü ile davacı … için 48,00 TL. maddi ve 3.000,00 TL. manevi tazminatın; diğer davacılar içinse 1.500,00’er TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davalı …’ın, maddi tazminat ile davacılar … ve … lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde; 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Temyize konu kararda, ihtiyari dava arkadaşı olan davacılardan her biri için 1.500,00 TL. manevi tazminat ile davacı … için 48,00 TL. maddi tazminata hükmedilmiş olup karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, manevi tazminat ile maddi tazminatın kabul olunan kısmı, davalı için kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca …’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
2-Davalı …’ın, diğer yönlere ilişkin temyiz talebi yönünden; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; ayrıca, davacı … için manevi tazminatın takdirinde TBK’nun 56. (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı …’ın temyiz dilekçesinin, maddi tazminat ile davacı … ve … için hükmedilen manevi tazminata ilişkin kısım yönünden mahkeme kararının kesin olması nedeniyle REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalının diğer yönlere ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 309,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.