YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5982
KARAR NO : 2017/7918
KARAR TARİHİ : 19.09.2017

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili, davalının sürücüsü olduğu aracın geri geri manevra yaparken yaya murise tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, müvekkillerinin murisin evlatları olup elem çektiğini beyanla, her bir davacı için ayrı ayrı 15.000’er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, murisin hastanede uzunca bir müddet tedavi gördükten sonra kafa travması nedeniyle vefat ettiğini, müvekkilinin olayın nasıl olduğunu görmediğini, aracın arkasından gelen sese baktığında murisin yerde yattığını gördüğünü, kendisine çarpıp çarpmadığını bilmediğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile her bir davacıya 3.000,00’er TL olmak üzere toplam 6.000,00 TL manevi tazminatın 05/06/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.
Somut olayda, davacılar annelerini davaya konu trafik kazasında kaybetmiş ve ayrı ayrı 15.000,00’er TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece davacı evlatlar için ayrı ayrı 3.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Desteğin ölümü yanında, tarafların kusur oranı, ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı davacılar için az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 19.9.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.