YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7766
KARAR NO : 2019/3565
KARAR TARİHİ : 26.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

– K A R A R –

Davacı vekili, sürücü polis memuru olan … sevk ve idaresinde bulunan ve … plakalı olup Emniyet Müdürlüğüne ait bulunan resmi araç ile 22/02/2012 tarihinde müvekkili karşıdan karşıya geçmekte olduğu sırada çarparak yaralanmasına sebebiyet verdiğini, olay günü kaza mahallinde yol genişletme çalışmaları yapıldığını, bu nedenle araçların hızının düşük olması gerektiğini, Karayolları Bölge Müdürlüğünün üzerine düşen tedbirlerini almadığını belirterek şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, 28/12/2015 havale tarihli dilekçesi ile davayı tamamen ıslah etmiş, sadece davalı … Bakanlığına husumet yöneltmiş ve 75.000,00 TL manevi tazminat talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 8.000,00 TL manevi tazminatın 22/02/2012 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve manevi tazminatın takdirinde B.K’nın 47. maddesindeki(TBK 56. mad.) özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 26/03/2019 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.