Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2016/9194 E. 2019/6528 K. 21.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/9194
KARAR NO : 2019/6528
KARAR TARİHİ : 21.05.2019

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında sigorta poliçesi düzenlediğini, poliçede yazılı düzenlemelerde, hırsızlık dahil müvekkilin sigorta kapsamında uğradığı zararlardan davalı tarafından karşılanacağının akde bağlandığını, müvekkilinin açık adresinde 09.03.2012 tarihinde hırsızlık olayı meydana geldiği, hırsızların 3.000,00 TL değerinde mallarını çaldıklarını bu itibarla müvekkilin hırsızlık olayında kaybettiği 3.000,00 TL mal bedelinin kanuni faizi ile birlikte sigorta şirketi tarafından karşılanmasını talep ettiği, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; haksız ve yersiz açılan davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 1.024,35 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
Dava, hırsızlık sebebi ile oluşan zararın sigortadan tahsili talepli açılmıştır.
6100 sayılı HMK’nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’na çıkartılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup mahkemece verilen karar ve davacı alacaklı aleyhine reddedilen kısım kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının (dilekçesinin) REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.