YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/6098
KARAR NO : 2019/1364
KARAR TARİHİ : 12.02.2019

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : … 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen EK-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.
Yerel mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı … için 26.795,74 TL maddi, 35.000,00 TL manevi, davacı … için 37.394,14 TL maddi, 35.000,00 TL manevi, davacı … için 25.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, karara karşı davalı …’nın istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce davalı …’nın istinaf isteminin 6100 sayılı HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine hükmedilmiştir.
Temyize konu edilen karar davalı … bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin davacılar hakkındaki maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümlerin ayrı ayrı kesin olması nedeni ile reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz dilekçesinin davacılar hakkındaki maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümlerin ayrı ayrı kesin olması nedeni ile REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı …’e geri verilmesine 12/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.