Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2019/4119 E. 2020/4967 K. 08.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4119
KARAR NO : 2020/4967
KARAR TARİHİ : 08.09.2020

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı esas yönünden istinaf isteminin reddine ilişkin kararın, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin annesi … ile babası …’in 23.01.2015 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, kazaya neden olan aracın davalı … nezdinde sigortalı olduğunu, anne ve babasının ölümü nedeniyle müvekkilinin onların desteğinden yoksun kaldığını, 10.08.2015 tarihinde tazminat ödemesi için davalı … şirketine başvuru yaptıklarını ancak sigorta şirketince bir ödeme yapılmadığını belirterek şimdilik 1.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir
Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre;davacının baba ve annesinin destek ve yardımına ihtiyaç duyduğu hususunda dosyaya sunulmuş herhangi bir delil de bulunmadığı, davacının destek gereksinimi içinde olduğu ve vefat edenlerin desteğinden yoksun kaldığının ileri sürülmesinin olanaksız olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Ankara Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda, Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK’nun 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nun 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine,aşağıda dökümü yazılı 10,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.