YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/4169
KARAR NO : 2015/9394
KARAR TARİHİ : 27.10.2015

Tebliğname No : 4 – 2013/198823
MAHKEMESİ : Kütahya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/04/2013
NUMARASI : 2012/892 (E) ve 2013/341 (K)
SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklara yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
CMK’ nın 328. maddesi gereğince, karşılıklı hakaretten dolayı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi halinde, yargılama giderlerinin sanıklara yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve katılanlar Ö.. Ö.. ile E.. Ö.. vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak,
Yargılama giderleriyle ilgili fıkradan “yargılama giderinin devlet üzerinde bırakılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine “sebebiyet verdikleri 85 TL yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ibaresi eklenmek suretiyle, DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 27/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.