Yargıtay Kararı 18. Ceza Dairesi 2016/14519 E. 2018/15064 K. 15.11.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/14519
KARAR NO : 2018/15064
KARAR TARİHİ : 15.11.2018

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1) Yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Sanığa yükletilen yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
TCK’nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda, infaz evresinde resen uygulanabileceği,
Anlaşıldığından sanık …’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2) Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Sanığın atılı suçlamayı inkar etmesi, katılanın sanık kendisine hakaret ettiğinde yanlarında kimse olmadığına dair aşamalardaki anlatımı, tanık …’un sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiği zaman yönünden katılanın beyanları ile çelişki oluşturan 07/03/2014 tarihli beyanı karşısında, katılan ile tanık anlatımları arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b) TCK’nın 125/1 maddesinde düzenlenen hakaret suçunun CMK’nın 253/1. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalması ve taraflar arasında CMK’nın 253/4. maddesindeki usule uygun olarak uzlaşma prosedürünün yürütülmemiş olması karşısında, CMK’nın 253/3. fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alınarak sanık hakkında hakaret suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanma koşullarının araştırılmaması,
c) Kabule göre ise; TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,
Kanuna aykırı ve sanık …’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.