Yargıtay Kararı 18. Ceza Dairesi 2018/7694 E. 2019/3120 K. 14.02.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/7694
KARAR NO : 2019/3120
KARAR TARİHİ : 14.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığının ihlali, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/199 esas ve 2006/419 sayılı kararıyla, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca erteli adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin bulunması ve yine sanık hakkında İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/70 esas ve 2009/171 karar sayılı mahkumiyet kararının bulunması karşısında, aynı yasa uyarınca 5 yıllık süre içerisinde sanığın denetim koşullarına aykırılık nedeniyle ilk kararda belirtilen erteli cezanın infaz olunup olunmadığı, infaz edildiyse infaz tarihinin karar yerinde araştırılması ve sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanması bakımından sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Katılan ikamet ettikleri avlu içerisinde gerçekleştirilen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması,
3- Daha önce hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında kasten yaralama suçundan 25 gün hapis cezasının, TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
4- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,
5- TCK’nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık … ile O Yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.