Yargıtay Kararı 18. Ceza Dairesi 2019/6380 E. 2020/1106 K. 15.01.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/6380
KARAR NO : 2020/1106
KARAR TARİHİ : 15.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza vermekten vazgeçilmesine

KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanık … hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Eyleme ve yükletilen suça yönelik ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
a- TCK’nın 129. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, CMK’nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,
b- Gerekçeli kararda, sanık hakkında TCK’nın 129/3. maddesinin uygulandığının belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında, aynı Kanun ve maddenin 1. fıkrasının tatbik edilmesi suretiyle çelişkiye yol açılması,
Kanuna aykırı ve katılan … vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, hüküm fıkrasındaki “TCK’nın 129/1 maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 129/3. ve CMK’nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.