YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/14127
KARAR NO : 2013/16618
KARAR TARİHİ : 28.11.2013
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, mimari projeye aykırılığın giderilmesi ve eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların malik oldukları bağımsız bölüm camlarının dış kısmına İmar Kanunu ve Yönetim Planı hükümlerine aykırı olarak stor takma işinin yıkılarak eski hale iadesini istemiş, mahkemece yapılan storun sabit tesis niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası’nın 19. maddesinin birinci fıkrasında kat maliklerinin anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları belirtildikten sonra, ikinci fıkrasında da kat maliklerinden birinin bütün kat maliklerinin beşte dördünün yazılı rızası olmadıkça anataşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklik yaptıramayacağı hükme bağlanmıştır.
Dosya içerisindeki tüm bilgi ve belgelerin, özellikle bilirkişi raporlarının incelenmesinde; davaya konu dairenin oda penceresinin dış kısmındaki pencere üst kirişine “L” profille ikişer vida ile stor perde mekanizmasının takıldığı, elektrik bağlantılı olarak uzaktan kumanda ile stor perdenin pencere ebatları boyunca açılıp kapatıldığı, pencere dış kısmına takılan stor mekanizması ve perde kaplamasının anataşınmazın estetiğini bozduğu, mimari estetik bütünlüğünde farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Buna göre mekanizmanın camın dışında ortak alan niteliğindeki dış duvara monte edildiği, bu hali ile sabit tesis niteliğinde olup, panjurun hareket etmesinin, monte edilen mekanizmanın sökülebilir nitelikte olmasının sabit tesis niteliğini değiştirmeyeceği, yapılan imalatın binanın estetiğini bozduğu, dış görünümü değiştirdiği anlaşılmakta olup 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası’nın 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre; ortak alana sabit tesis niteliğinde yapılan panjur için kat maliklerinin beşte dördünün yazılı muvafakati gerektiğinden, öncelikle muvafakat bulunup bulunmadığı hususu araştırılarak bulunmaması halinde davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.