YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/8500
KARAR NO : 2013/9505
KARAR TARİHİ : 03.06.2013

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davalıların ortak alana yaptıkları haksız müdahalenin önlenmesi istenilmiştir. Mahkemece; davanın, davalı … İnş. Turizm A.Ş. yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne karar verilmiş, hüküm katılan … ile davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Davacının temyizi yönünden yapılan incelemede;
Mahkeme kararı davacı vekiline 30.07.2012 günü tebliğ edilmiş olup, davacı yönetici tarafından 28.09.2012 havale tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunulmuşsa da bu dilekçenin temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının da alınmadığı anlaşılmakla davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2-Davalı temyizi yönünden yapılan incelemede;
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacı dava dilekçesinde, ortak alan olan otoparka davalıların yaptığı müdahalenin önlenmesi ile ortak kullanıma uygun hale getirilmesini talep etmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, dava konusu taşınmaza ait yönetim planının 42.maddesi ile “iki nolu dairenin altında bulunan otopark bir, iki, üç, dört ve yedi numaralı dairelerin kullanımına tahsis edilmiş olup bu dairelerin eklentisi durumundadır. Üç nolu dairenin altında bulunan otopark onbir numaralı daireye tahsis edilmiş olup bu dairenin eklentisi durumundadır. Bu maddenin değiştirilmesi ancak kat malikleri kurulunun oybirliği ile alacağı kararla mümkündür” hükmüne yer verilmiş olup böylece otoparkın kullanımı konusunda düzenleme yapıldığı ve Kat Mülkiyeti Yasasının 28. maddesi uyarınca yönetim planının bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmünde olduğu ve dava konusu taşınmaza ait yönetim planında da herhangi bir değişiklik yapılmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.