YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17082
KARAR NO : 2014/17301
KARAR TARİHİ : 01.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
1-Ecrimisil istemine ilişkin dava ile ilgili davalı vekilinin temyiz itirazları yönünden;
Davada kabul edilen ve her bir davacının payına düşen miktar karar tarihi itibariyle 1.820,00 TL sını geçmemektedir.
6100 Sayılı Yasa’nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 5219 Sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca miktar veya değeri 1.820,00 TL yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,
2-Taraf vekillerinin kamulaştırmasız el atma nedeni ile tazminat davasına yönelik temyiz talepleri yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir” ve “Bu fıkra hükmü, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” hükmü getirildiğinden kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat bedeli yönünden maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken tüm bedel üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 7 nolu bendindeki “2.910,00” rakamlarının ve hüküm kısmının 8 nolu bendindeki “8.274,00 TL” nin hükümden çıkarılarak, yerlerine “kamulaştırmasız el atma tazminat bedeli yönünden 1.320 TL maktu” ibaresinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA,
3-Davacının ecrimisil davasına yönelik temyiz talebi yönünden ;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Ecrimisil bedeli yönünden ise nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekmekle birlikte bedel dikkate alınarak AAÜT’nin 12. maddesindeki “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” (2)Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” şeklindeki düzenleme uyarıca 440 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tüm bedel üzerinde nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi,
Doğru değil ise de, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 8 nolu bendinden sonra gelmek üzere “9-Kabul edilen ecrimisil bedeli yönünden 440 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.