Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2014/18506 E. 2015/6843 K. 27.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18506
KARAR NO : 2015/6843
KARAR TARİHİ : 27.04.2015

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, yönetim ve işletme ortak gider avans ve aidatı ile %10 gecikme tazminatının faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının dava konusu taşınmaza ait yönetim ve işletme ortak gider avansı ile aidat alacaklarını ödemediği için hakkında … 5. İcra Müdürlüğü’nün 2006/5065 Esas; 2006/9714 Esas; 2007/4262 Esas; … 3. İcra Müdürlüğü’nün 2007/10751 Esas; … 7. İcra Müdürlüğü’nün 2008/8620 Esas; … 8. İcra Müdürlüğü’nün 2009/2241 Esas,… 4. İcra Müdürlüğü’nün 2009/9000 Esas;…2. İcra Müdürlüğü’nün 2011/1861 Esas;…6.İcra Müdürlüğü’nün 2011/1881 Esas sayılı dosyaları ile icra takibi yapıldığını, ancak alacağın tahsil edilemediğini beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 100 TL alacağın temerrüt tarihinden itibaren tahsil tarihine kadar işleyecek faizi ve %10 gecikme tazminatı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın asıl alacak bakımından kabulüne, gecikme tazminatı bakımından ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içindeki bilgi ve belgelerle tapu kayıtlarının incelenmesinden; davaya konu sitenin birden fazla parsel üzerinde kurulu olduğu ve Kat Mülkiyeti Yasası’nda değişiklik yapılmasına ilişkin 5711 Sayılı Kanunun 22. maddesi ile Kat Mülkiyeti Yasası’nın 66. ve devamı maddelerinde düzenlenen Toplu Yapılara İlişkin Özel Hükümler uyarınca sitede henüz toplu yapı yönetimine geçilmediği anlaşılmaktadır. Mahkemece de, yukarıda açıklanan Yasa hükümlerine uygun olarak dava konusu anataşınmazda Kat Mülkiyeti Kanunu’nun uygulanma olasılığının bulunmadığı belirtilerek genel hükümlere göre dava sonuçlandırılmıştır.
Bu durumda mahkemece davalının, tespit edilip hüküm altına alınan aidat borcunun ödenmesinde temerrüde düşüp düşmediğine ilişkin tüm bilgi ve belgelerin ilgili yerlerden getirtilerek, temerrüde düştüğünün tespit edilmesi halinde temerrüt tarihinden, aksi halde dava tarihinden itibaren genel hükümlere göre yasal faiz uygulanması gerekirken, somut olayda uygulanma imkanı olmayan Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 20.maddesi dikkate alınarak her bir aidatın ödenmesi gereken tarihten itibaren ve 14.11.2007 ‘den önce ödenmesi gereken aidatların aylık % 10, belirtilen tarihten sonra ödenmesi gereken aidatların ise aylık % 5 gecikme tazminatına hükmedilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.