YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/414
KARAR NO : 2015/2811
KARAR TARİHİ : 26.02.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,… İli…. İlçesi … Köyü 104 ada 56 parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
1-Kamulaştırma Yasası’nın 4650 Sayılı Yasayla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin tespit edileceği öngörülmektedir. 228,35 m² olup tamamı kamulaştırılan dava konusu taşınmaz üzerinde, verim çağında 15-20 yaşında 1 ve 5-7 yaşında 7 erik, 10-12 yaşında 5 incir, 5-7 yaşında 4 ceviz, 15-20 yaşında 8 nar, 15-20 yaşında 1 asma, 4-6 yaşında 1 elma, 4-6 yaşında 1 kiraz, 4-6 yaşında 1 fındık, 5-7 yaşında 1 ardıç ve 5-7 yaşında 1 zeytin olmak üzere toplam 34 ağacın bulunduğu anlaşıldığından kamulaştırılan taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi yapılarak değerinin tespiti gerekirken, tarım arazisi olarak kabulü ile zemin ve meyve ağaçlarına ayrı ayrı değer verilmek suretiyle kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,
2-Kabule göre de; bilirkişi kurulunca münavebeye alınan ürünlerin 2013 yılı itibarıyla kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, kilogram başına toptan satış fiyatını ve dekar başına ayrıntılı üretim giderini gösterir veri cetvelinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip raporun denetlenmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 26.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.