Yargıtay Kararı 18. Hukuk Dairesi 2016/4740 E. 2016/5412 K. 31.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 18. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/4740
KARAR NO : 2016/5412
KARAR TARİHİ : 31.03.2016

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
Bozmaya uyulmuşsa da gerekleri yerine getirilmemiştir.
Şöyle ki;
Davacı dilekçesinde, davalılar tarafından ortak alana beton direk ve tel çit çekilmek, sebze ve ağaç dikilmek suretiyle el atılması nedeniyle el atmanın önlenmesi ve eski hale getirilmesi, dikilen incir ağacının telefon kablolarına zarar vermesi nedeniyle kesilmesini istemiş, mahkemece ortak alan olan bahçenin eski hale getirilmesine, sebze ve meyvelerin sökülmesine, incir ağacının tellere yakın dallarının kesilmesine karar verilmiş; hüküm Dairemizce ortak alanda mevcut ağaçların davalılar tarafından dikildiği belirlenemediği gibi esasen bu alanın ağaçlandırılacak alan olarak vaziyet planında yer aldığı anlaşıldığından bu yöne ilişkin taleplerin reddi yerine kabulü doğru görülmediğinden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağmen ortak alandaki bahçenin eski hale getirilmesine, sebze ve meyvelerin sökülmesine karar verilmiş, bozma kararında incir ağacının tellere yakın dallarının kesilmesi yönündeki karar hakkında bozma yapılmamış olmasına rağmen bu yöndeki karar ise hükümden çıkarılmıştır.
Buna göre;
1-Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, ortak alanda mevcut ağaçların davalılar tarafından dikildiği belirlenemediği gibi esasen bu alanın ağaçlandırılacak alan olarak vaziyet planında yer aldığı anlaşıldığından, sadece sebzelerin sökülmesine karar vermekle yetinilmesi gerekirken, meyve ağaçlarının da sökülmesine karar verilmesi,
2-Mahkemece, yapılmasına hükmedilen işlemlerin yerine getirilmesi için davalı tarafa Kat Mülkiyeti Yasası’nın 33. maddesi hükmü uyarınca uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine 31.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.