Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2015/31000 E. 2018/607 K. 23.01.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/31000
KARAR NO : 2018/607
KARAR TARİHİ : 23.01.2018

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi
SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Sanığın üzerine atılı bulunan ticareti usulüne aykırı terk etmek eylemi İİK’nın 337/a maddesinde üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile yaptırım altına alınmış olup, temyiz kanun yoluna tabi olmasına ve taraf vekillerince de temyiz dilekçesi verilmesine rağmen dosyanın gönderildiği Elbistan Asliye Ceza Mahkemesince başvuru itiraz olarak kabul edilerek verilen 21/11/2014 tarih ve 2014/228 Değişik iş sayılı itirazın reddine dair kararının hukuki değerden yoksun kabul edilerek yapılan incelemede,
Hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan hüküm kurulduğu halde gerekçeli kararda İİK’nın 340. maddesinde yer alan borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan dolayı üç aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün karıştırılması,
Kabule göre de,
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 354. maddesinin aynı Kanun’un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu’nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik CMK’nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.