YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9415
KARAR NO : 2016/17518
KARAR TARİHİ : 05.05.2016

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Katılan vekilinin, aşamalarda sanıklardan şikayetçi olduğu ancak katılma hususunda karar verilmediği görülmekle vekili aracılığıyla hükmü temyiz ederek katılma iradesini gösteren katılanın 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi gereğince davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık … haklarında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
2- Suça konu emvalin satıldığının belirtilmesine göre, emval satış bedelinin idare adına irad kaydına karar verilmesi yerine infazı kabil olmayacak şekilde müsaderesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile emvalin müsaderesine ilişkin kısım çıkarılarak yerlerine ”24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ve emvalin satış bedelinin orman idaresi adına irad kaydına” ibareleri yazılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-Sanıklar … ve … haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik yapılan incelemede;
1-Aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan suç tutanağında, 171 nolu bölmede yapılan kontrollerde 198 adet kestane ağacının motorlu testere ile kesildiğinin tespit edilmiş olduğu, kamyon izleri takip edilerek sanık …’in atölyesine gelindiği ve suça konu emvalin bulunduğu,sanık …’in emvali getiren kişinin sanık … olduğunu, kendisinin kesmediğini belittiği, o esnada …’ın gelerek ağaçları kendisinin kestiğini söylediği, sanıkların savunmalarında mümzi tanıklarla aralarında suç atmalarını gerektirecek bir husumetten de bahsedilmemesine göre, sanıkların kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına dayanılarak mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.