YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/13179
KARAR NO : 2017/2545
KARAR TARİHİ : 22.03.2017

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasında, 5 gün adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den çevrilerek, 1yıl 3 ay hapis ve 100 TL adli para cezası olarak belirlenmesi ve bu cezadan, İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/475 esas ve 2012/595 karar sayılı kararı ile hükmedilen ve kesinleşen 6000 TL ve 80 TL adli para cezasının mahsubu suretiyle (kesinleşen 6000 TL adli para cezasının karşılığının 10 ay hapis cezası olduğu gözetilerek) sonuçta infazın 5 ay hapis ve 20 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından, İstanbul 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 2011/475 esas ve 2012/595 karar sayılı kararı ile hükmedilen ve kesinleşen cezanın 10 ay hapis ve 4 gün adli para cezası olduğu kabul edilerek mahsup işleminin yapılması suretiyle cezanın 5 ay hapis ve 1 gün adli para cezası olarak belirlenmesine ve TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den çevrilerek sanığın 3000 TL ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.