YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/15521
KARAR NO : 2017/7830
KARAR TARİHİ : 09.10.2017
3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12/5. maddesine muhalefet eyleminden dolayı … hakkında …İl Özel İdaresi İmar İnşaat Daire Başkanlığı’nın 25/12/2013 tarihli ve 24837 sayılı kararı ile uygulanan 257.663,31 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Tarsus Sulh Ceza Hakimliğinin 21/12/2015 tarihli ve 2014/634 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Adana 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 15/01/2016 tarihli ve 2016/375 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 29/10/2016 gün ve 7867 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2016 gün ve … sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre;
1- 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 5. maddesinde yer alan “26.9.2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun zaman bakımından uygulamaya ilişkin hükümleri kabahatler bakımından da uygulanır. Ancak, kabahatler karşılığında öngörülen idari yaptırımlara ilişkin kararların yerine getirilmesi bakımından derhal uygulama kuralı geçerlidir.” şeklindeki düzenleme karşısında, itiraza konu 25/12/2013 tarihli idari para cezasına dayanak teşkil eden 3213 sayılı Maden Kanunu’nun 12/5. maddesinde yer alan “üç katı” ibaresinin, muteriz lehine olacak şekilde 04/02/2015 tarihli ve 6592 sayılı Maden Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 8. maddesi ile “iki katı” olarak değiştirildiği nazara alınarak itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde,
2- Tarsus Sulh Ceza Hakimliğinin 21/12/2015 tarihli ve 2014/634 değişik iş sayılı kararı aleyhine itiraz edilmesi üzerine yapılan incelemede, “idari para cezasının hukuka aykırı görülmekle itiraz edenin itirazının kabulüne” şeklinde gerekçe belirtilmiş olmasına rağmen hüküm kısmında itirazın reddine şeklinde karar verilerek gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesinin (2) numaralı içeriği yerinde görüldüğünden, Adana 1.Sulh Ceza Hakimliğinin 15/01/2016 tarihli ve 2016/375 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, bozma sebebine göre kanun yararına bozma isteminin (1) numaralı nedeni yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 09/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.