YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/6425
KARAR NO : 2018/12395
KARAR TARİHİ : 26.11.2018

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
I-Sanık hakkında ağaç kesme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
Sanığın pırnal meşesi, kermes meşesi, çitlembik ve yaban armudu (Ahlat) ağaçlarından oluşan odunsu süceyrat bitkilerini kesmekten ibaret eyleminin 6831 sayılı Kanun’un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun’un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 03/04/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun’un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın,katılan vekilinin ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine,
II-Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
1-Tüm dosya kapsamından, dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu içinde kaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında ceza tayin edilirken ek savunması alınarak, 6831 sayılı Kanun’un 93/2. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın 20/06/2013 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki paraya çevirme hükmünü de kapsadığı gözetilerek, CMK’nun 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. Maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi..