YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/1287
KARAR NO : 2018/11296
KARAR TARİHİ : 05.11.2018
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Dosya kapsamı, suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve mahkemenin kabulüne göre sanığın eyleminin orman alanında kömür ocağı açma olması karşısında, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun’un 94. maddesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek 6831 sayılı Kanun’un 92/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Sanık hakkında düzenlenen 09/04/2013 tarihli iddianamede, 6831 sayılı Kanun’un 91. maddesine aykırılık suçundan açılmış dava bulunmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nun 225/1. maddesinde yer alan, “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen 6831 sayılı Kanun’un 91. maddesine aykırılık eyleminden dolayı da mahkumiyete hükmedilmesi,
3-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19.03.2012 tarihinde kesinleşen 2011/400 Esas, 2012/74 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK’nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 7/2. maddesi uyarınca; “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK’nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK’nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
4- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
5-Sanık hakkında yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme suçundan verilen hükümde TCK’nun 50. maddesi gereği seçenek yaptırımlara çevirme hükümleri tartışılırken sanık hakkında hükmedilen hapis cezası kısa süreli olmasına rağmen karar ile bağdaşmayacak şekilde “verilen hapis cezasının kısa süreli olmadığı” gerekçe gösterilerek hakkındaki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.