Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2017/3025 E. 2018/12795 K. 04.12.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3025
KARAR NO : 2018/12795
KARAR TARİHİ : 04.12.2018

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu’nun 6/5. maddesine aykırı olarak 22:00-06:00 saatleri arasında perakende olarak alkollü içki satışı yapmaktan kabahatli … hakkında anılan Kanun’un 6/5, 7/1-e ve 4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 8/5-k maddeleri gereğince 30.454,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun 08/06/2016 tarihli ve 920 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine dair Erdek Sulh Ceza Hâkimliğinin 23/09/2016 tarihli ve 2016/186 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bandırma Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/10/2016 tarihli ve 2016/2463 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/03/2017 gün ve 900 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2017 gün ve KYB-2017-19663 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, 4733 sayılı Kanun’un 8/10 ve 8/11. maddelerinde yer alan “(10) Bu Kanun hükümlerine göre verilen idarî yaptırım kararlarına karşı 6/1/1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümlerine göre kanun yoluna başvurulabilir. Ancak, idare mahkemesinde dava, işlemin tebliği tarihinden itibaren onbeş gün içinde açılır. İdare mahkemesinde iptal davası açılmış olması, kararın yerine getirilmesini durdurmaz.(11)İdarî yaptırımlara ilişkin olarak bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri uygulanır.” şeklindeki hükümler dikkate alındığında, kabahatli tarafından yapılan başvurunun görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilmek suretiyle başvurunun reddine karar verildiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;
Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 02/03/2015 tarihli ve 2015/140-157 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kabahatliye verilen idari para cezasının dayanağının 4250 sayılı Kanun olduğu ve bu kanunda idari para cezalarına yönelik başvuruları inceleyecek görevli mahkemenin belirtilmediği, bu durumda 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 3/1. maddesinde yer alan “Bu Kanunun; a) İdarî yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümleri, diğer kanunlarda aksine hüküm bulunmaması halinde, …uygulanır.” hükmü uyarınca genel kanun niteliği gereği idari para cezasına ilişkin kanun yolunun Kabahatler Kanunu’na göre belirlenmesi gerektiği cihetle, 4250 sayılı Kanun’a göre verilen idari para cezasına yönelik başvuruyu inceleme görevinin sulh ceza hakimliğine ait olduğu anlaşıldığından,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 04/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.