YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3949
KARAR NO : 2017/10979
KARAR TARİHİ : 13.12.2017

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık …’ın beraatine dair Burdur İcra Ceza Mahkemesinin 16/03/2016 tarihli ve 2015/287 esas, 2016/135 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile sanığın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 344. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2016 tarihli ve 2016/113 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/06/2017 gün ve 94660652-105-15-478-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/07/2017 gün ve KYB.2017/38303 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2016 tarihli kararı ile, sanığın eyleminin ödeme şartını ihlal olarak değerlendirilmesine rağmen, ceza verilirken bu suçla ilgili 2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi yerine, 344. maddesinin yazılmasının maddi yazım hatası olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği, 16/03/2015 tarihli ödeme taahhüdünde belirtilen faizin hangi dönemleri kapsadığı, icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/05/2016 tarihli ve 2016/113 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 13/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.