Yargıtay Kararı 19. Ceza Dairesi 2017/4610 E. 2017/11325 K. 19.12.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/4610
KARAR NO : 2017/11325
KARAR TARİHİ : 19.12.2017

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık …’ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Nevşehir İcra Ceza Mahkemesinin 02/02/2016 tarihli ve 2013/805 esas, 2016/199 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2016 tarihli ve 2016/233 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/09/2017 gün ve 7628 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/10/2017 gün ve KYB.2017-53827 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiği halde, Nevşehir 2. İcra Müdürlüğünün 2012/4486 sayılı dosyasının incelenmesinde, 17/07/2012 tarihli taahhüt tutanağında belirtilen unsurların ayrıntılı olarak gösterilmediği, taraflar arasında birden çok icra dosyası olduğunun anlaşıldığı ve anılan taahhütte 727,20 Türk Lirası yıllık %14 faizin ilk takip tarihinden son ödeme tarihi olan 01/06/2013 tarihinde kadar işleyeceği belirtilmiş ise de, belirtilen faizin hangi dönemleri kapsadığı, icra takiplerinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş ve taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz olup olmadığı konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı anlaşılmakla, taahhüdün geçerli olmaması karşısında, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/12/2016 tarihli ve 2016/233 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsinin kaldırılmasına, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.