YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3216
KARAR NO : 2018/6610
KARAR TARİHİ : 30.05.2018

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık …’ın 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 3 ayı geçmemek üzere tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İstanbul 3. İcra Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2016/351 Esas, 2017/280 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul 4. İcra Ceza Mahkemesinin 25/10/2017 tarihli ve 2017/62 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/04/2018 gün ve 94660652-105-34-2117-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2018 gün ve KYB.2018/35151 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.
Anılan ihbarnamede;
2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlâl suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekâlet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 21/07/2016 tarihli taahhütnamede taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz miktarı gösterilmediği gibi, alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı, işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;
21/07/2016 tarihli alınan taahhüt incelendiğinde, işlemiş faizin 97.07 TL olarak gösterildiği, toplam faiz olarak gösterilen 1.718,88 TL’nin ise ödeme tarihi taahhüt tarihinin ertesi günü olması nedeniyle takip tarihi olan 15.06.2015 tarihi ile ödeme tarihi olan 22/07/2016 tarihi arasında işlemiş ve bir günlük işleyecek faiz olduğu ve çıkarılan hesabın da 22/07/2016 tarihi itibariyle hesaplanmış olduğunun anlaşılması karşısında, işlemiş veya işleyecek faiz konusunda bir belirsizlik bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.